Leczenie nerwic może przebiegać dwutorowo. Przyjmuje się, że podstawą leczenia w większości przypadków powinna być psychoterapia, która poprzez zmianę zachowania i interpretacji własnych objawów i bodźców lękotwórczych pozwala przerwać mechanizm błędnego koła (terapia poznawczo-behawioralna). Psychoterapia pozwala również rozwiązać konflikty intrapsychiczne, które leżą u podłoża wielu zaburzeń z tej grupy. Farmakoterapia jest również często stosowaną metodą leczenia tego typu schorzeń. Stosowana jest jako leczenie objawowe, doraźnie lub jako leczenie przyczynowe. W pierwszym przypadku stosuje się przede wszystkim benzodiazepiny – leki antylękowe, np. w lęku napadowym lub w sytuacji, gdy objawy nie pozwalają na podjęcie psychoterapii. W drugim przypadku najczęściej stosowaną grupą leków jest SSRI – leki antydepresyjne drugiej generacji wykazujące się działaniem antylękowym. Nie istnieją jedynie przyczyny czy objawy nerwic. Mamy także do czynienia z jej skutkami. Wtórnymi mogą być: zaniżone poczucie własnej wartości i dążenie do kompensowania go szczególnymi osiągnięciami, czy nadmiernym zaangażowaniem w pracę/ szkołę. Współcześnie za podstawowy skutek nerwicy uważa się zgeneralizowaną utratę radości życia. Szczegółowo może to być np. wypadanie z ról społecznych i rodzinnych, spadek aktywności i wydolności zawodowej, izolacja w domu, a nawet samobójstwa.

Podobne artykuły:

1. Nerwice cz.3 W obecnych czasach wyróżniamy wiele rodzajów nerwic. Pierwsza - nerwica...
2. Nerwice cz.6 Do schorzeń układu nerwicowego zaliczamy także depresję. W znaczeniu medycznym...
3. Nerwice cz.4 Rozpowszechnienie nerwicy w populacji ocenia się na 20-30%, w tym...
4. Nerwice cz.2 Zaburzenia nerwicowe wywoływane są konfliktami wewnętrznymi, najczęściej nieświadomymi, a przede...
5. Nerwice cz.1 Choroby psychiczne są najczęściej – nawet wśród ludzi wykształconych –...