W XXI wieku coraz większą popularnością cieszą się zabiegi z użyciem botoksu. Leczenie za pomocą tej metody pozwala na wygładzenie uciążliwych zmarszczek i głębokich bruzd, które najczęściej znajdują się pomiędzy brwiami. Nie jest to metoda inwazyjna – chirurgiczna. zmniejsza również efekty starzenia się skóry.

Czas trwania zabiegu to około 10 minut, a działanie utrzymuje się przez około cztery miesiące.

Oczywiście im częściej wstrzykujemy preparat z botoksu, tym dłużej utrzymują się efekty zabiegu. Botoks powoduje rozluźnienie mięśni, które odpowiadają za powstawanie zmarszczek. Pierwsze efekty są widoczne już po kilku dniach po zabiegu.

Ponieważ za powstawanie szpecących bruzd odpowiadają mięśnie, należy za pomocą botoksu powstrzymać ich nadmierną aktywność. Do mięśnia podawana jest niewielka ilość botuliny, które skutecznie blokuje impulsy, mające dotrzeć do mięśnia. W rezultacie uzyskujemy wygładzenie zmarszczek. Lekarze, którzy przeprowadzają zabieg dokładnie wiedzą, w które miejsca należy wstrzyknąć botoks, by uzyskać zamierzony efekt. substancja wstrzyknięta do mięśnia nie przemieszcza się i nie wpływa na pracę innych mięśni, przez co mimika twarzy nie zostaje zaburzona.

Pacjent może wrócić do wykonywania swoich czynności zaraz po zabiegu. Mimo, iż zabieg z założenia jest nieinwazyjny, to jednak czasami dochodzi do działań ubocznych. Zastrzega się jednak, że są to sytuacje marginalne i mają charakter przejściowy.

Jednak jak w każdym przypadku ta metoda lecznicza pociąga za sobą działania niepożądane.

Pacjent, który decyduje się na zabieg musi być w pełni świadomy z konsekwencji, jakie mogą towarzyszyć wykonaniu nakłuć.

Najmniejszym problemem są siniaki, które mogą powstawać w miejscu nakłucia. Na tę niedogodność pomocna może okazać się maść z arniki, która w szybkim tempie obkurczy naczynia krwionośne i tym samym przyśpieszy wchłanianie się siniaka. Poza tym w wypadku kobiet można go szybko zakamuflować pod delikatnym makijażem. Z poważniejszych skutków stosowania botuliny można wymienić między innymi: jedno lub obustronne opadanie brwi, jedno lub obustronne opadanie powiek, ból, który towarzyszy wstrzyknięciu botoksu, rozległy wylew podskórny. Do innych uciążliwych działań niepożądanych zaliczyć można maskowatą twarz, która wynika z blokady mięśni, osłabienie mięśni w obrębie nakłucia. Użycie botuliny ma jeszcze jeden skutek uboczny. Otóż używa się jej również do leczenia nadmiernej potliwości. Niestety czasami zdarza się, że leczenie likwiduje miejscowo nadmierną potliwość w miejscu nakłucia, jednak wydzielanie potu w nadmiernych ilościach przenosi się na inne partie ciała. A przecież nie sposób potraktować botoksem całego ciała.

Dlatego też zanim sięgnie się po preparaty botulinowe należy wiedzieć dla kogo są one przeznaczone, a kto powinien unikać tej terapii. Toksyny botulinowej nie powinno się stosować u osób, które są w jakiś sposób uczulone na składniki zwarte w preparacie, między innymi na albuminy. Nie poleca się stosowania botoksu również u pacjentów z zaburzeniami ruchu. Przeciwwskazaniem mogą być również zmiany zapalne skóry, wszelki ropnie, a nawet zwykły trądzik pospolity oraz pacjenci w trakcie stosowania antybiotykoterapii opartej na z działaniu amino glikozydach lub lekach rozkurczowych. Nie wolno też stosować toksyny w czasie ciąży i karmienia piersią.

W dzisiejszych czasach botulinę stosuje się powszechnie w medycynie estetycznej, kosmetologii, czy dermatologii, zabiegi z jej udziałem są wykonywane coraz częściej w gabinetach kosmetycznych. Zawdzięcza się to zapewne małej inwazyjności zabiegu i szybkiemu efektowi. Mimo, iż sam preparat ma wysokie normy bezpieczeństwa, przed jego zastosowaniem warto poradzić się specjalisty. Czasami bowiem nasz problem będzie można rozwiązać za pomocą innych sposobów, które akurat w naszym przypadku będą dawały lepsze efekty. Niemniej jednak jeśli zdecydujemy się na wykonanie zabiegu i przyniesie nam on satysfakcję, możemy bez przeszkód zdecydować się na ponowne zastosowanie toksyny. Stosując ją regularnie przedłużmy efekty jej działania.

Od dawien dawna człowiek dążył do osiągnięcia ideału, jeżeli chodzi o wygląd zewnętrzny. Już w starożytności obowiązywały pewne kanony piękna. Wiele z tych wymagań przetrwało do dnia dzisiejszego. Piękny i młody wygląd jest dziś naszą wizytówką, dlatego troska o te wartości zaprząta myśli setek tysięcy kobiet i mężczyzn na całym świecie.

Niewielki nos, dobrze zarysowana, ale delikatna linia żuchwy, wydatne kości policzkowe oraz duże oczy, oto czego wymaga się od idealnej kobiety. Oczywiście to wszystko z zachowaniem symetrii rysów oraz młodego wyglądu.
Nie odpuszcza się również mężczyznom. Ich znakiem rozpoznawczym powinny być krzaczaste brwi, wydatny podbródek i głęboko osadzone oczy. To wszystko oczywiście ma być zasługą odpowiedniej ilości testosteronu we krwi. Ideał piękna ewoluował i kto wie, czy za parę lat ten opis będzie nadal aktualny. Jeżeli nie odpowiada nam jednak nasz obecny wygląd, zawsze można coś w nim poprawić. A wszystko za sprawą toksyny botulinowej, zwanej potocznie botoksem.

Rozwój tej dziedziny wiedzy to ostatnie trzydzieści lat XX wieku. Przed wynalezień botoksu i zastosowaniem go w kosmetyce, kobiety (przede wszystkim) posługiwały się naturalnymi sposobami, by poprawić mankamenty swojej urody. Tajniki wiedzy przechodziły z pokolenia na pokolenie. Kiedy jednak technologia i kosmetologia poszły do przodu, zwykłe, domowe kamuflaże nie wystarczały.

Jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki (a raczej skalpela) można było zbliżyć się do ideału piękna. Kobiety coraz częściej sięgały po dostępne zabiegi z dziedziny kosmetologii, chirurgii plastycznej, czy medycyny estetycznej. Prawie na każdy kłopot znalazła się rada. A wszystko za sprawą owej toksyny botulinowej.

Aby osiągnąć wymarzony wygląd zarówno kobiety, jak i mężczyźni sięgają po różnego rodzaju diety, ćwiczą oraz poddają się zabiegom upiększającym. Nikt nie chce wyglądać staro, bo według przeprowadzonych badań aż 86% badanych uznało oznaki starzenia za problem. Nikogo nie dziwi już fakt, że na świecie wykonuje się coraz więcej zabiegów mających na celu odwrócenie skutków starzenia się. Do tego celu wykorzystuje się głębokie chemiczne peelingi oraz stosuje się wypełniacze skórne oraz nakłucia z toksyny botulinowej.

Czym zatem jest owa substancja, bez której świat mody i urody nie wyobraża już sobie życia?

Botoks, to pochodna kwasu kiełbasianego. Pierwotnie uważano ją za sprawcę ciężkich zatruć pokarmowych. Naukowcy zbadali jednak, że istnieje aż siedem podtypów toksyny. Zaaplikowana w mięsień blokuje przewodzenie nerwów, które odpowiadają za skurcze. Podana w odpowiednie miejsce zablokuje zdolność kurczenia się mięśnia na około 2-4 miesiące.

Początkowo był wykorzystywany przy leczeniu zeza, później zastosowano go w neurologii, dziś jest jednym z głównych elementów medycyny estetycznej. Najważniejsza dla chirurgii estetycznej jest jego najczystsza odmiana – botoks typu A.

Zanim jednak przystąpi się do zabiegu, trzeba najpierw skonsultować się z lekarzem. Lekarz w przeprowadzonym wywiadzie opowie, czego można się spodziewać po takim zabiegu, jak bardzo zmieni się nasz wygląd oraz zderzy nasze oczekiwania z rzeczywistością. Czasami bowiem pacjenci oczekują od zabiegu efektów, które są niemożliwe do osiągnięcia. Znając je, lekarz może wybrać inny, może bardziej skuteczny rodzaj terapii.

Ponieważ głównym zadaniem w medycynie estetycznej jest usuwanie zmarszczek, pacjent musi zostać poinformowany, w jakiej ilości i w jakie miejsca zostanie wstrzyknięty botoks. Każda bowiem twarz jest inna i każda wymaga specjalnego traktowania.

Poprzez podanie botoksu uzyskuje się wygładzenie zmarszczek mimicznych na takich partiach jak szyja, oczodoły(królicze łapki), brwi, czy podbródek.

Zaleta zastosowania botoksu jest niewątpliwie brak efektów ubocznych, jeżeli zabieg został wykonany poprawnie przez wykwalifikowanego dermatologa lub lekarza medycyny estetycznej, ponieważ nakłucia wymagają sporej precyzji. Wstrzykiwanie jadu kiełbasianego jest metodą prawie nieinwazyjną, a to należy uważać za wielki plus tego zabiegu. Pierwsze rezultaty widać już po 14 dniach. Po tym czasie zmarszczki ulegają wyraźnemu spłyceniu, a efekt ten utrzymuje się przez kolejne cztery do siedmiu miesięcy. Maksymalne wyniki osiąga się po upływie 30 dni po zabiegu. Zabieg trzeba powtarzać mniej więcej co pół roku, dobrą wiadomością jednak jest fakt, że z zabiegu na zabieg efekty utrzymują się dłużej. Na szczęście botoks może być stosowany wielokrotnie, a na życzenie pacjenta zabieg może być przeprowadzony w znieczuleniu miejscowym.

Co powinnyśmy robić a czego musimy unikać po zabiegu powiększania ust?

• Po zabiegu powinnyśmy profilaktycznie zażywać tabletki. zapobiegające powstawaniu opryszczce.

• Należy odbyć kontrolną wizytę tydzień po zabiegu, ponieważ dopiero wtedy można wstrzyknąć kolejną dawkę preparatu. Wykonuje się to w celu poprawy niedociągnięć, jeśli takie wystąpią.

• Jeżeli twoje ciało ma skłonności do zasinień- należy kupić w aptece maść z dużą zawartością witaminy K i wmasowywać bardzo delikatnie w miejsca, które zostały nakłute.

• Przez najbliższą dobę nie należy nic pić przez słomkę ani palić papierosów,

• Zaraz po zabiegu nie wolno masować, dotykać ust, dotyk może spowodować przemieszczenie się preparatu.

• Ponad godzinę po zabiegu występuje brak czucia czym nie powinnyśmy się zbytnio martwić.

Przed zabiegiem należy przemyśleć poprawę kształtu ust, ponieważ nawet z bezpiecznymi zabiegami można trochę przesadzić i wówczas uzyskamy efekt będzie odwrotny od zamierzonego. Nie możemy z góry założyć, że efekt operacji będzie taki jak oczekujemy. Pierwszy zabieg dobrze byłoby wykonać przeszczepem tkanki tłuszczowej albowiem można wrócić do poprzedniego kształtu ust. Taki zabieg jest wykonywany dość często ale bardzo ważne jest by pobrać tę tkankę aparatem do odsysania a nie strzykawką.

Jeżeli chcemy odbyć poprawki związane z pierwszym zabiegiem to lekarz powinien zrobić to w ramach ceny pierwszego zabiegu. W momencie kiedy chcesz wypełnić usta by były jeszcze bardziej uwydatnione musisz wziąć pod uwagę, że koszt operacji zostanie podwojony czyli będzie trzeba zapłacić jak za kolejny zabieg.

Jak należy przygotować się do zabiegu powiększania ust?

• jeśli do organizmu wdarła się infekcja a w szczególności, gdy cierpisz na opryszczkę należy odpuścić sobie zabieg powiększania lub zmiany konturu ust,

• jeśli jesteś w ciąży, karmisz piersią lub jesteś w trakcie okresu, także należy odłożyć tę wizytę na inny termin,

• powinnaś natomiast łykać spore dawki witaminy C lub preparaty, które pozwolą uszczelnić i wzmocnić naczynka krwionośne.

Jaki jest przebieg zabiegu?
Początkowo zostanie podane znieczulenie dentystyczne, które wywołuje nieprzyjemne uczucie mrowienia a następnie drętwienia. Po ok. 10 min. pacjent przestaje cokolwiek czuć. Następnie lekarz wstrzykuje w kilku punktach wargi wcześniej wybrany preparat. Specjalista dozuje preparat w określonych ilościach i ostrzykuje górną i dolną wargę. By usta zachował naturalne kształty należy dobrze dobrać proporcje w jakich preparat zostanie wstrzyknięty. Są one różne i zależą wyjściowego kształtu ust, czasami jest to np. 1/3 na górną wargę a 2/3 na dolną, a czasami 1/2 i 1/2. Kiedy wargi są już ostrzyknięte przychodzi czas na rozmasowywanie i kształtowanie rozmieszczenie preparatu palcami, by osiągnąć wymarzony efekt. Czas ostrzykiwania to około 7 min a cały zabieg trwa około 25 min więc nie jest to zbyt długo jak na zabieg tego typu.

Wszystkie te procedury są podobne dla substancji wchłanialnych lub niewchłanialnych jednak mogą się nieznacznie różnić i należy je ustalić indywidualnie z własnym lekarzem.

Substancje używane do powiększania ust można podzielić na dwie grupy:
-    wchłanialne,
-    niewchłanialne.

Do wchłanialnych zaliczamy:

• Restylana® czyli kwas hialuronowy, jest polisacharydem naturalnie występującym w ludzkim ciele. Znajduje się głównie w skórze w różnorodnych stężeniach. Utrzymuje prawidłowe nawilżenie tkanek dzięki zdolności wiązania wody. Unikatowe właściwości tego kwasu powodują, że stanowi on jeden z głównych składników w produkcji ekskluzywnych środków farmaceutycznych takich jak roztwory o właściwościach elastycznych stosowanych w chirurgii oczu.

• Surgiderm 30 XP – Efekt zastosowania tego preparatu utrzymuje się pół roku a jedna strzykawka tego gęstego wypełniacza, wystarcza na powiększenie całych ust w sposób klasyczny. Po pół roku kwas hialuronowy, który stanowi podstawę preparatów do powiększania ust, zostanie wchłonięty poprzez zneutralizowanie. Koszt to ok. 1200 zł za strzykawkę.

• Puragen – jest jednym z nowszych preparatów do powiększania ust jak również do korekcji zmarszczek. Znajdujący się w nim kwas hialuronowy ma zapewnić jędrność i gładkość.

Natomiast do niewchłanialnych:

• Aquamid – substancja używana jest jako wypełniacz wstrzykiwanych implantów, jak również jako podskórny wypełniacz do celów estetycznych. Jego skład to 97,5 % wody i 2,5 % tzw. hydrożelu, który powoduje zamianę wody w galaretkę i zapobiega wchłonięciu lub jego przemieszczaniu preparatu. Wstrzyknięcie aquamidu gwarantuje efekt bardzo trwały. Skutki uboczne stosowania aquamidu są nieznane. Nie zaleca się stosowania osobom, które mają problemy skórne typu wypryski ropne na twarzy. Aquamid jest wstrzykiwany pod skórę wargi i przy wycofaniu igły tkanka zostaje wypełniona preparatem. Po zabiegu miejsca ostrzykiwane mogą być zaczerwienione z obrzękiem, jak również lekko zasiniałe. Aby zapobiec wchłonięciu się preparatu należy unikać opalania naturalnego i w solarium przez okres około 2 tygodni. Natomiast po tym czasie aquamid nie wchłania się i efekt jest trwały. Osobom skłonnym do opryszczki zaleca się wcześniej przyjmowanie leku przeciw tej dolegliwości. Po zabiegu należy odczekać ok. 6 godz i dopiero po tym czasie wolno wykonać makijaż. Usunięcie aquamidu jest niemożliwe.