Meridiany – drogi przepływu energii
Człowiek jest istotą niezwykle złożoną. Czasami mówi się, że jest twardszy od żelaza i delikatniejszy niż piórko na wietrze. Jeżeli jest zdrowy, to może góry przenosić, ale kiedy coś szwankuje w tym delikatnym organizmie wtedy szuka sposobów, by jak najszybciej wrócić do pełni sił.
Na przestrzeni wieków próbowano różnych metod, by postawić człowieka na nogi w jak najkrótszym czasie. Z pomocą przychodziła medycyna klasyczna, ale i ta, która przez współczesnych nazywana jest niekonwencjonalną.
Przed tysiącami lat starożytni chińscy uczeni wynaleźli biegnące przez ciało kanały energetyczne zwane inaczej południkami, dokładniej meridianami – (meridians – południki). W tradycyjnej medycynie chińskiej wyróżnia się 12 meridianów klasycznych i 8 meridianów cudownych. Te pierwsze określa się mianem głównych, mięśniowo- ścięgnowych lub mięśniowo – skórnych, te drugie – dodatkowych. Dodatkowo oznaczono również kolaterale, czyli inaczej odgałęziania, które mają za zadanie łaczyć poszczególne kanały oraz sieć mikromeridianów.
Meridiany główne rozłożone są w symetryczny sposób na całej długości ciała. Jest ich po 12 na każdej stronie. Płynąca przez nie energia jest odczuwana w sposób ciągły, choć jej intensyfikacja w poszczególnych kanałach jest najbardziej odczuwalna w ciągu dwugodzinnego maximum energetycznego.
Energia przepływa przez ciało w sposób ciągły i niczym nieograniczony, zarówno w ciele, jak również w układzie krwionośnym. Kanał, którym przesyłana jest energia połączony jest ściśle również z naczyniami, mięśniami, ścięgnami i nerwami, a nawet kośćmi oraz ze wszystkimi organami w ciele. Energia, która przepływa może być porównana do podmuchu gęstego powietrza, czy wiązki laserowej.
Najtrafniejsze jednak okazuje się porównanie energii do prądów w morzu, który tym razem przepływają przez ciało.
Meridiany zwane klasycznymi mają swoje przebiegi zewnętrzne, które łączą poszczególne, kolejno umiejscowione punkty akupunkturowe, ale mają również tak zwane przebiegi wewnętrzne, które komunikują się z narządami wewnętrznymi.
Meridiany podzielone są na strefy Yin i Yang. Te, które biegną z góry na dół, nazywane są Yang, a te, które biegną z dołu do góry – meridianami Yin. Poprzez meridiany, według wierzeń starożytnych Chińczyków płynie “energia Qi”. Energia ta jest fundamentalną esencją przedmiotów materialnych. Według Chińczyków to właśnie od tego, czy jej przepływ jest prawidłowy, zależy, czy my dobrze się czujemy i czy mamy dobre samopoczucie.
Kiedy wszystko jest w porządku energia w naszym ciele jest w ciągłym ruchu. Jest ona rozgrzewająca i niezwykle lekka. Niestety, czasami zdarza się na drodze przepływającej energii tworzą się blokady. Blokady w dalszej części powodują przestoje energetyczne, a te, w dalszej konsekwencji doprowadzają do powstawania plazmatycznych czopów. Energia zostaje zatrzymana w jednym miejscu, zagęszcza się.
Taki czop jest nieprawidłowy i należy go szybko usunąć, by nie doprowadzić do utraty zdrowia. Są różne sposoby odblokowywania punktów aktywności. Dzięki tym działaniom, uwolniona energia może znowu swobodnie przepływać przez ciało, a my zostaniemy uchronieni przed chorobą. Żeby odblokować drogi energetyczne trzeba pamiętać, że system meridianów jest połączony z wszystkimi organami naszego ciała. Oddziaływanie zatem na nasze ciało musi się odbywać w sposób niezwykle delikatny i subtelny.
Jednym z takich fizycznych sposobów jest akupunktura. Zadaniem akupunktury jest odblokowanie drogi energetycznej poprzez nakłucie ciała w punktach tak zwanej aktywności. Odbywa się to za pomocą cienkich metalowych igieł, które są wbijane do punktów akupunkturowych. Oddziaływania można wzmocnić poprzez nagrzanie igły za pomocą ognia lub porażenie ciała prądem o niskim napięciu.
Aby wyznaczyć, gdzie znajdują się punkty aktywności na ciele, Chińczycy wymyślili własny system miary, który jest u używany w akupunkturze. Jednostką długości wymyśloną do tego celu jest cun. Cun nigdy nie jest stały, ale zależy przede wszystkim od rozmiarów pacjenta i liczony jest dla każdego indywidualnie. Zazwyczaj przyjmuje się, że jeden cun, to szerokość kciuka każdego człowieka. Dzieląc ciało człowieka na proporcjonalne odcinki, można odmierzyć proporcjonalnie ilość cunów.
Akupunktura wspomaga wiele schorzeń, a winnych jest podstawową metodą leczenia. Można podzielić na trzy grupy schorzenia, w których jest ona wykorzystywana:
• Te choroby, w których akupunkturę traktuje się jako podstawową metodą leczenia (neuralgie: nerwu trójdzielnego, podpotylicznego, zanik nerwu wzrokowego, oraz inne schorzenia, szczególnie pochodzenia bólowego)
• Te choroby, w których akupunkturę traktuje się na równi z konwencjonalnymi metodami leczenia (najczęściej farmakologicznymi). Takich chorób jest najwięcej i ważne jest, by do zabiegu z wykorzystaniem akupunktury zabierał się doświadczony lekarz, który w razie potrzeby poprowadzi o równolegle terapię konwencjonalnymi metodami. W tym przypadku wykorzystywanie tylko terapii akupunkturą nie przyniesie pożądanych rezultatów.
• Te choroby, w których akupunkturę stosuje się jako metodę pomocniczą, dodatek do głównego leczenia.
